Hondenblog: hondentaal, stress en opvoeden

Een hond die naar voorbijgangers blaft, waarschuwt of wil afstand, en oefent dat elke dag opnieuw achter het raam. Daarom verander je eerst de situatie en verlaag je de stress, en pas daarna train je.

Een hond die bang is voor andere honden wil vooral afstand, ook als hij blaft of uitvalt en er stoer uitziet. Zo herken je die angst, waar hij vandaan komt en wat je wel en beter niet doet.

Een kwispelende staart vertelt hoe opgewonden je hond is, niet of hij blij is. Zo lees je de emotie eronder aan de rest van het lijf en de situatie, en zo help je je hond als de opwinding te hoog wordt.

Een angstige of onzekere hond is niet ongehoorzaam, hij kan op dat moment letterlijk niet luisteren. Zo herken je angst, waarom troosten wel mag en negeren of forceren niet, en hoe je je hond stap voor stap meer veiligheid geeft.

Een hond die bang is voor vuurwerk of onweer is niet ongehoorzaam, hij kan letterlijk niet meer nadenken. Wat je nu, maanden voor oudjaar, kunt opbouwen, en waarom alleen geluid oefenen niet genoeg is.

Opspringen is natuurlijk begroetingsgedrag, geen dominantie. Een knietje of terugduwen maakt het erger en kan je hond verwonden. Wat er onder het opspringen zit, en wat wel werkt.

De bel is het startschot: zodra je hond hem hoort, loopt de spanning al op en is rustig gedrag niet meer te verwachten. Daarom verander je eerst de situatie en pas daarna je hond. Met de belangrijkste instructie voor je bezoek.

Honden praten de hele dag, alleen niet met geluid. De pijler over hondentaal: de vier groepen signalen, de ladder van stil naar luid, waarom wij de onbeleefde partij zijn, en de zes technieken om terug te praten met je lichaam.

Grommen komt nooit uit het niets. Het is de luide versie van signalen die je hond al eerder gaf, en de laatste waarschuwing voordat hij snapt of bijt. Waarom je grommen nooit straft, en wat je wel doet.

Een hond die gaapt terwijl hij niet moe is, zegt iets: dit is spannend, dit is te veel, of ik zoek geen ruzie. Gapen is een van de meest gebruikte en meest gemiste signalen in de hondentaal.

Hijgen is afkoelen. Maar een hond die hijgt terwijl het niet warm is en hij niet net gerend heeft, laat meestal stress, angst of pijn zien. Zo herken je stresshijgen aan de mondhoeken en het gezicht, en zo help je hem.

Trillen kan kou, pijn of ziekte zijn, en dat sluit je eerst uit bij de dierenarts. Maar heel vaak is trillen een uiting van angst, stress of opwinding. Zo lees je het verschil en zo help je je hond.

Tongelen, gapen, wegkijken, met een bochtje lopen: honden hebben ruim dertig kalmerende signalen waarmee ze conflicten voorkomen. Wie ze leest, begrijpt zijn hond. Wie ze zelf gebruikt, wordt door zijn hond begrepen.

Je hond blaft nooit zomaar. Elke blaf is een boodschap met een emotie eronder. Leer de tien blafsoorten herkennen aan toon, duur en lichaamstaal, en ontdek wat je wel en niet doet.

Stress bij je hond zie je niet aan blaffen of trekken, maar aan de kleine signalen daarvoor: tongelen, gapen, wegkijken, oogwit, verstijven. Zo lees je de lichaamstaal van klein naar groot, met het stoplicht uit onze cursussen.